Month: april 2015

LENTE in je KEUKEN

Kom even kijken en laat je inspireren! In de showroomkeuken van fiegelmarkx in Rotterdam kun je zondagmiddag 19 april tussen 15.00 en 17.00 onze Spaanse montaditos en pinchos proeven en proosten we op de start van dit foodblog sal-t.nl.

collage aardbeientaartje sal-t

Aardbeientaartjes met sinaasappelgelei en rozenwater

Voor wie niet kan wachten op zongerijpte Hollandse aardbeitjes, dit recept als opwarmertje. Meng voor het zandtaartdeeg 170 gram bloem, 40 gram suiker en een snuf zout. Maak een kuiltje in het midden en doe daar een ei en 115 gram stukjes zachte boter in. Meng eerst de boter met het ei en meng er daarna het bloem door. Maak van het deeg een bal en laat het deeg verpakt in plastic folie een uur rusten in de koelkast. Snijd een pond aardbeien, afhankelijk van de grootte, in drie of vier partjes en marineer ze in het sap van een sinaasappel, een zakje vanillesuiker en twee eetlepels rozenwater.  Rol het deeg uit tussen twee lagen plastic folie, bekleed er zes kleine vormpjes mee, prik wat gaatjes in het deeg en bak ze blind in een voorverwarmde oven van 180 graden. Blind bakken is nodig omdat de taartjes na het vullen niet meer de oven in gaan. Leg hiervoor een stukje vetvrij papier op de bodem van de taartjes met daarop een laagje steunvulling van droge …

De recepten op dit blog zijn een greep uit wat er bij ons zoal op tafel komt. Eigen recepten geïnspireerd op het seizoen en wat we tegenkomen in boeken of buitenshuis. We willen laten zien dat koken niet ingewikkeld is. Met een paar goede ingrediënten kom je al een heel eind!

arieke op fiets 300 px

Wát we koken,  bepaalt mijn wekelijkse gang naar de biologische markt.  Ik koop zo veel als mijn fiets kan dragen.  Veel groente en fruit van het seizoen, dat smaakt het best en combineert  goed.

behind the Anne 1200 px

In de keuken van Marieke zijn we meestal aan het werk voor het koken en fotograferen van de gerechten. Door te werken met daglichtlampen komen de kleuren beter tot hun recht. Iedere foto moet mooi én eetlustopwekkend zijn.

Krab met mayonaise

“Misschien wel de meest intense en dierbare eetherinnering die ik heb” We, mijn ouders, broer en zus, waren met een groep vrienden op vakantie in Bretagne. Ik was dertien jaar. Zo’n leeftijd waarop je te groot bent voor een servet en te klein voor een tafellaken. Toch mocht ik een avond mee uit eten met de ‘grote mensen’.  Naar zo’n restaurant waar zachtjes gepraat wordt en waar obers zich geruisloos tussen de tafels bewegen. Hoe ik er die avond toe gekomen ben om krab met mayonaise te bestellen, weet ik niet meer. Misschien was het een tip van mijn vader. Smulpaap eerste klas en gek op vis. Wat ik nog wel weet is dat het een voorgerecht was en dat ik er de hele avond mee in de weer ben geweest. Ik was zo verrukt van de smaak van het zachte roomwitte vlees dat ik mijn krab helemaal leeg gepeuterd heb. Er was geen flintertje van het ziltige krabvlees meer te vinden in het kadaver dat ik op mijn bord had. Zelfs de kleinste geledingen …

collage linzen rozemarijn boter1024

Beluga linzen met rozemarijnboter

De geurige naaldvormige blaadjes van deze Mediterrane struik zijn stevige smaakmakers. Ze combineren goed met zowel vlees, vis, peulvruchten als groenten. Kook wat takjes rozemarijn mee in een stoofschotel of stop wat plukjes tussen te roosteren aardappels en je proeft direct verschil. Rauw is rozemarijn alleen heel fijngehakt lekker. Schrik niet, de blaadjes kleuren snel zwart omdat ze veel olie bevatten. Het fijne van rozemarijn is dat je dit kruid het hele jaar door kunt gebruiken. En dat is boffen in de winter, als het aanbod aan kruiden beperkt is. Rozemarijn is best dominant, wees er dus niet te kwistig mee! Beluga linzen met rozemarijnboter Deze mooie zwarte naar rozemarijn geurende linzen schep je zonder probleem in grote hoeveelheden naar binnen. Je hebt hier dan ook te maken met het kaviaar onder de linzen. Je bent gewaarschuwd.  Kook zoveel beluga linzen als je nodig hebt in een minuut of twintig gaar in ruim water. Let op dat je ze niet kapot laat koken. Beluga linzen zijn al dente echt lekkerder. Hak een handje rozemarijnblaadjes heel …

foto bord tuinbonen met seranoham

Tuinbonen met jamón serrano en pimentón

Verse tuinbonen kun je koken of mee laten garen in een gerecht.  In een risotto bijvoorbeeld. Hoe verser de tuinbonen, hoe sneller ze gaar zijn. Ik dop tuinbonen niet dubbel omdat ik hou van de bittere smaak van het schilletje. Wil je ze wel dubbel doppen, wacht dan tot ze afgekoeld zijn.  Het groene boontje dat tevoorschijn komt is kwetsbaar en verpulvert makkelijk tussen je vingers. Dubbeldoppen voor het koken kan ook, dan hebben ze maar een paar minuten nodig. Tuinbonen met jamón serrano en pimentón Simpel en subtiel. Pimentón is gerookte Spaanse paprikapoeder, ietsje meer temperament dan ‘gewone’ paprikapoeder.  Dit gerechtje doet het goed in de buitenlucht en gaat vaak mee naar het strand in gezelschap van een tortilla en een salade. Dop een kilo tuinbonen en kook ze in tien á vijftien minuten gaar. Proef altijd even tussendoor, misschien gaat het sneller. Stort ze op een bord en giet er een flinke scheut olijfolie overheen als ze nog warm zijn. Roer er een snuf zout, een halve theelepel pimentón en een geperst teentje …

bord met bloedworst en appel

Bloedworst, kalfstong en varkenslever

Gebakken bloedworst met appel was zo’n gerecht dat alleen mijn ouders aten. Net als kalfstong. Die serveerde mijn moeder loeiheet en badend in een zurige eiersaus. Of varkenslever. Altijd net iets te hard gebakken zodat de keuken blauw stond. Met ui en spek. A la Lyonnaise heet dat geloof ik. Wij kinderen kregen dan iets anders. Vissticks of zoiets verschrikkelijks. Verschrikkelijk zeg ik nu, maar toen was ik er blij om. Ik griezelde bij het idee dergelijke te herkenbare delen van dieren te moeten eten. Vooral bloedworst sprak tot mijn verbeelding: vers bloed met meel en stukjes vet. Gruwelijk.   Nu denk ik daar anders over. Ik heb bloedworst leren eten in het zuiden van Spanje. Daar ging ik dagelijks naar een overdekte markt. Helemaal achterin huisden de slagers. Elk had zo zijn specialiteiten. Het leukste vond ik  het piepkleine winkeltje van het  ”het levervrouwtje”. De levers van varkens, runderen en kalveren, bungelden er gebroederlijk naast elkaar aan grote haken aan het plafond. Ik heb er vaak staan kijken maar nooit iets gekocht. Naast het  …

groene-asperges-met-een-mayonaise-van-zeesla

Groene asperges met een mayo van zeesla

Het seizoen van groene asperges loopt van april  tot juni. Groene asperges zijn een ware delicatesse, zoet van smaak en knapperig van textuur. Je kunt er alle kanten mee op: blancheren in een bodempje water, bakken of grillen. Maar rauw zijn ze ook lekker. In fijne reepjes gesneden.  Eet asperges zo vers mogelijk. Echt verse asperges zijn nog vochtig als je met je nagel een krasje in het uiteinde zet. In zuidelijke landen zijn wilde groene asperges te koop. Die zijn korter en zo dun als een sperzieboon!   Knapperige asperges met een zilte mayonaise op een bedje van ietwat kruimige aardappels. Wat wil je nog meer……. De scheurtechniek die ik op de aardappels loslaat, heb ik in Spanje opgestoken. Het resultaat is verrassend: grappige stukjes aardappel in organische vormen die een lekker weghappen. Oh, mayonaise maken lijkt misschien moeilijk, maar dat valt reuze mee! Zie je het echt niet zitten, neem dan kant-en-klare mayonaise. Scheid een eierdooier van het eiwit en doe de eiderdooier in een schaaltje. Zet de mixer op de laagste stand …