Month: augustus 2017

good-old-griekse-salade

Good old Griekse salade

Wat goed is moet je koesteren. En als dat goede in de vergetelheid dreigt te raken, breng je het weer liefdevol onder de aandacht. Dus bij deze. Een salade die staat als een huis en het aller lekkerst is als de tomaten zongerijpt zijn. Was je ’m ook een beetje vergeten?   Koop de lekkerste tomaten die je kunt vinden en snijd ze in grove stukken. Schil en halveer een komkommer en snijd hem in niet te dunne plakken. Leg de stukken tomaat en komkommer op een grote platte schaal en brokkel er flink wat schapen feta overheen. Snijd een ui in dunne ringen en verdeel die nonchalant over de salade samen met een flinke hand zwarte Griekse olijven. Trakteer de salade op een dikke sliert milde olijfolie, een flinke snuf zout en zo je wilt wat gesnipperde marjolein of oregano. Wil je hem iets minder klassiek? Voeg er dan wat ragdun gesneden plakken venkel aan toe.

Coco de Paimpol met mosselen

Niet alles wat je van ver haalt is lekker, maar deze fijne romige witte boontjes die nu volop in Frankrijk te koop zijn, zijn dat dus echt wel. In Nederland zijn ze schaars, veel vaker zie je verse roze en wit gevlekte borlottibonen en die kun je natuurlijk ook gebruiken, net als witte bonen uit pot of blik, met of zonder tomatensaus. Schelpdieren en bonen is trouwens een hele gewone combi in Noord-Spanje. Daar gebruiken ze in plaats van mosselen almejas, venusschelpjes.   Dop en kook ruim een pond Coco de Paimpol in een minuut of 20 beetgaar. Rasp, ja je leest het goed, een liefst witte ui en bak die zachtjes in een ruim laagje olijfolie. Geraspte ui is vrij nat maar dat hindert niet. Rasp, ja je leest het weer goed, 2 tomaten en doe de pulp samen met een geperst teentje knoflook en zout bij de ui. Laat de ui en tomaat een minuut of vijf zachtjes bakken tot het meeste vocht verdampt is en kook ondertussen een klein pondje mosselen met …

peulen en bonen

De laatst boontjes….

We zitten in staartje van het bonenseizoen. Nog een maandje om te genieten van wat de ‘extended’ bonenfamilie ons te bieden heeft. We kunnen ons buikje nog rond eten aan naaldbonen, beter bekend als Franse boontjes of harticots verts en aan snijbonen en pronkbonen, een wat grovere versie van de gewone snijboon. Maar ook aan allerhande soorten sperziebonen, zoals prinsessenbonen, slabonen, boterbonen en spekbonen, een wat vlezige en ruwere variant van sperziebonen. Deze dikke jongens hebben niet alleen een smakelijke peul maar zijn ook nog eens goed gevuld met boontjes in subtiele wit-, grijs- en groentinten. Die krijg je er gewoon bij. Veel waar voor je geld dus. En dat geldt ook voor de verse borlottibonen  met hun roze spikkels en de witte coco de Paimpol uit Bretagne want die zijn nu heel betaalbaar. De wat exotischere soorten van dit moment zijn verse sojabonen en lupinebonen waarbij lupinebonen milieutechnisch in het voordeel zijn omdat ze niet van zo ver komen. Lastig is wel dat lupinebonen nog maar op kleine schaal in Nederland geteeld worden. Struik- …

garnalen-met-tomaat-kerrieblad-en-citroenbasilicum

Garnalen met tomaat, kerrieblad en citroenbasilicum

Het is een misvatting dat basilicum voorbehouden is aan de Italiaanse keuken. Mochten ze willen! Denk alleen al aan Thaise basilicum en je weet het. Kemangi of citroenbasilicum, is weer een andere variëteit. Het is een kruising tussen gewone basilicum en Amerikaanse basilicum en wordt gebruikt in de keukens van Indonesië, Thailand en Laos. De blaadjes zijn mals en smaken heel fris naar citroen. Echt heerlijk. Je kunt ze, in z’n geheel of in stukje gesneden, het best pas op het laatst toevoegen dan behouden ze hun smaak, ook al kan citroenbasilicum beter tegen verhitten dan alle andere soorten basilicum. Citroenbasilicum is ook bekend onder de namen lao basil, thai lemon basil, daun ruku ruku, daun kemangi en manglak. In dit gerecht zit nog een ander heel geurig blad, kerrie blad of in het Indonesisch, daun salaam. Bij de Chinese winkel is zijn verse kerrieblaadjes verkrijgbaar maar ook gedroogd. Als je het vers koopt, krijg je vaak een hele bos takken en kun je de blaadjes invriezen of zelf drogen, dan heb je ze weer …

Tielles-pasteitjes-uit-Sète-Frankrijk

Zalig zij Sète met haar levendige haven, Venetiaanse trekjes en veel verse vis

Vis aan de kade  Sète, de grootste vissershaven van Frankrijk, heeft indruk op mij gemaakt. Wat een leuk en levendig havenstadje is dat. Aan de rommelige kades liggen grote en kleine vissersschepen waarvan een aantal hun vangst direct verkoopt. Ik was getuige van een schipper die zijn bonito, een lokale tonijnsoort, voor een rij geduldig wachtende restauranthouders in stukken aan het snijden was. Onder hen, zo begreep ik van één van de omstanders, bevond zich chefkok Anne Majourel van restaurant La Coquerie, een bejubeld visrestaurant met Michelin ster hoger in de stad waar ik nog eens hoop te gaan eten. Fruits de mer en tielle de Sète Maar Sète heeft meer dan alleen een leuke haven. Dwars door de stad loopt het Canal Du Rhône dat uitmondt in zee en dat geeft het stadsbeeld Venetiaanse trekjes. Ook hogerop in het stadje in en rondom de imposante markthallen is het een gezellige, drukke bedoening van werklui, loopjongens en boodschappendoend volk. De toerist domineert het straatbeeld niet in Sète en dat vind ik heel aantrekkelijk. Bovendien kun …

bonen-cheese-burger

Cheese burger van bonen met salsa met Mexicaanse dragon

    Van deze bonenburger is gesmuld door een hele verzameling brugklassers van de creatieve master Koken van het Haags Montessori Lyceum. Groot was de schok toen bleek dat ze echt met bonen aan de slag moesten maar ze hebben zich kranig gehouden. En toen het resultaat er eenmaal was allemaal geproefd en eerlijk toegegeven dat hij heerlijk was. Zo blij met deze waardering!   Omdat er nogal wat ingrediënten in deze burgertjes zitten, heb ik ze heel ongebruikelijk, even op een rijtje gezet. Wil je wat meer? Doe dan de hoeveelheden maal 1,5. Het is lekker om de bonen zelf te koken maar niet noodzakelijk. Het merk Bio idea verkoopt gemengde bonen in blik en die zijn prima. De beluga linzen moet je vooral wel zelf een kwartiertje in ruim water met zout beetgaar koken voor een lekkere stevige structuur en een goede bite. Mexicaanse dragon wordt ook wel Anijsafrikaantje genoemd en smaakt, je raadt het al, anijsachtig. De gele bloemen zijn niet alleen mooi maar ook nog eens eetbaar. Fijn plantje dus!   …

Escalivada

Eigenlijk is het een hele simpele manier om aubergines en paprika’s klaar te maken. Je moet er alleen wel op tijd mee beginnen. De kunst van het maken van escalivada in de oven heb ik bij mijn Catalaanse vriendin Judit afgekeken. De teentjes knoflook en de uien erbij is mijn signature. Voor de broodnodige pit zullen we maar zeggen.   Verwarm de oven voor op 175 graden. Prik met een vork hier en daar wat gaatjes in 3 aubergines, leg ze samen met 3 paprika’s, 2 niet te grote uien en een paar teentjes knoflook in een vuurvaste schaal en schuif het geheel de oven in. Check na 45  minuten of de groenten gaar zijn. Een gare aubergine geeft mee als je hem indrukt en als de aubergine goed is, zijn de paprika’s en de uien dat ook! Schrik niet als de groenten een beetje geblakerd zijn, dat komt de smaak alleen maar ten goede. Pel de aubergines door de schil van het vruchtvlees te trekken. Doe hetzelfde met de paprika’s. Hoe verser de paprika, …

gazpacho-Andaluz

Gazpacho Andaluz

  Gazpacho is één van mijn favoriete gerechten in de zomer. Ik houd van de scherpe smaak die gazpacho achterlaat in mijn keel en mond. Gazpacho is voor mij een dorstlesser en appetizer tegelijk want mijn eetlust verdubbelt geheid met het drinken ervan. Je bent gewaarschuwd.   Vroeger ontdeed ik de tomaten hun zaden en hun velletje door ze even in kokend water te leggen en dan het velletje eraf te trekken. Tegenwoordig pureer ik de tomaten in de blender of keukenmachine en haal ik ze daarna door een passetout of zeef. Het voordeel is dat de tomaten rauwer blijven dan wanneer je ze in kokend water legt en dat komt de smaak ten goede. Enfin, probeer zelf wat je het lekkerst vindt zou ik zeggen. Je hoeft de gepureerde groenten trouwens niet te zeven! Dan is je gazpacho gewoon dikker en grover. Ook lekker. De verhoudingen in gazpacho luisteren niet zo heel nauw. Experimenteer er vooral lustig op los zodat je een eigen gazpacho maakt die aan jouw smaak voldoet. Doen ze in het Zuiden …

tinto-de-verano

Tinto de verano

  Nee dit is geen slappe variant op sangria. Dit is tinto de verano, een volwaardig aperitief of tafeldrankje dat in het Zuiden van Spanje gedronken wordt als de temperaturen te hoog zijn opgelopen om je te goed te doen aan alleen rode wijn, zelfs als die gekoeld zou zijn. Tinto de verano wordt gemaakt met Casera, een soort Spaanse 7-up die je helaas niet in Nederland kunt kopen. Maar volgens mij heb ik al gezegd wat een prima vervanger is :)   De verhouding is ongeveer 1/3 niet te dure rode wijn en 2/3 7-up of sprite, beetje ijs en stukje zomers fruit erbij en je bent in business. Zeker weten dat je het lekker vindt.