gezien en gedaan
Leave a comment

Biertje?

Hij bestaat echt! De skileraar die net als in de reclame ‘s winters de ski’s onderbindt en ’s zomers hoog op de ‘alp’ lief en leed deelt met zijn koeien. En kaas maakt, stevige, geurende rauwmelkse kaas. Zijn naam is Albrecht en hij heeft 15 koeien. Elk jaar brengt hij begin juni, als de sneeuw is verdwenen, de koeien naar boven. Daar blijft hij tot half september en ‘slijt’ zijn dagen in relatieve eenzaamheid met kaas maken, echte Vorarlberger Alpkäse.

 

vorlamberger käse met bier-4

Aan de bar met het lokale likeurtje ‘besoffener Amarelle (abrikoos)’ én een biertje, vertelt Albrecht mij over het leven in de bergen. Het is veel en hard werk, zegt hij, en de dagen zijn lang. Elke middag maakt hij kaas van de melk die hij ’s morgens gemolken heeft bij zijn eigen koeien en die van drie dorpsgenoten met wie hij de alp deelt. Dat zijn 53 koeien. Aan het begin van het seizoen, is er een overvloed aan gras en kruiden en geven de koeien veel melk, wel zo’n 900 à 1000 liter per dag. Later wordt dat minder. Elke 100 liter melk levert 9 kilo kaas op, gemaakt met drie verschillende culturen die samen zorgen voor de typische zoet-pittige smaak en de juiste dichtheid. Na drie maanden rijpen, wordt de kaas gegeten. Albrecht verwerkt op zijn alp zo’n 72.000 liter melk, niet alleen tot kaas maar ook tot boter. Voor elke 100 liter, 2 kilo boter.

In de winter, als Albrecht de bierdrinkende skileraar uithangt, staan de koeien op stal in het ‘hauptstation’ in Fontanella, een pittoresk bergdorpje in het Vorarlgebergte in Oostenrijk. Dan eten ze het hooi van het gras dat van mei tot augustus rondom het dorp gemaaid is. Vroeger hielden de koeien in hun gang naar boven ook een paar weken halt in het ‘mittel station’, voor een tussenstop. Dat gebeurt nu nog maar zelden omdat er minder koeien zijn. Wel gaan nog steeds vrouw en kinderen mee naar boven. De kinderen wel iets later dan de vrouw, zodra ze vakantie hebben. Maar, zo vertrouwt Albrecht mij toe, ze knijpen hier op school makkelijk een oogje dicht en laten kinderen eerder vertrekken. Aan Albrecht is dat voordeeltje niet besteed, hij is, zo zegt hij zelf, elke zomer weer zielsgelukkig met alleen het gezelschap van zijn koeien.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *