All posts filed under: gezien en gedaan

Wetenswaardigheden over dingen die we gezien en gedaan hebben!

blij- in-de-bourgogne-mei-2018

Blij in de Bourgogne

  Onze vakanties in de Bourgogne zijn fijn, vertrouwd en voorspelbaar. Ze worden gedirigeerd door de seizoenen, het werken in en rond het huis, struinen over rommelmarktjes en bezoekjes aan Franse buren en dorpsgenoten. Elke vakantie begint met een grondige schoonmaak. We storten ons op de spinnenwebben, verjagen lieveheersbeestjes, stoken de kachel op om de kou uit de dikke muren te verdrijven en verstoren de rust met het geronk van onze grasmaaitractor. Na een paar uur stevig werken is het huis weer van ons, vertraagt het tempo en krijgen de dagen een vast ritme: brood halen bij de bakker, ontbijten, werken in de tuin, uitgebreid lunchen, relaxen, nog even werken en dan weer aan tafel voor het avondeten. Dat relaxen heeft door de jaren heen verschillende vormen aangenomen en zich aangepast aan onze leeftijden en grillen. Tegenwoordig puzzelen we en sleutelen man, zonen en neef aan vintage fietsen, auto’s en motoren. Het is wonderlijk om te zien hoe op deze plek jaar in jaar uit weer iets nieuws en anders te doen valt. Iets wat …

HML-kookmaster-2018

Start kookmaster HML

Vandaag met klas 1 en 2 de aftrap van de kookmaster van kwartaal 3 gedaan en ‘mozzarella en carrazzo’ met tomatensaus met ze gemaakt. Deze Italiaanse klassieker leek mij de ultieme snack voor hongerige pubers. En passant natuurlijk ook uitleg gegeven over het verschil tussen mozzarella van buffermelk en koemelk.  En laten proeven uiteraard! Vleiend was het om flink wat gezichten te zien die ik vorig jaar al in de klas heb gehad. Die maken zo’n gerecht zonder blikken of blozen. Maar bij één groepje waren de uitjes voor de tomatensaus iets te bruin gebakken. En helemaal super was dat de nieuwe afwastruc, elk groepje een eigen afwasteiltje, werkt als een tierelier. Geen stapels borden en pannen meer waarvan de eigenaars in geen velden of wegen te bekennen zijn. Iedereen deed keurig zijn eigen vaat. Heb er weer zin in! Want wat is dankbaarder dan de nieuwe generatie enthousiast maken voor lekker eten? Oh, het recept voor de mozzarella en carrazzo volgt uiteraard.

vino-vero-biologische-wijn-en-P.J-vd-broek-slager

Kerstpromotie van sal-t

Peter en Irene van Wijnhandel Vino Vero en slager Peter Jan van J.P van den Broek helpen een handje met de promotie van ons kerst-onder-de-blote-hemel-menu. En heus niet alleen omdat de wijnen bij het menu van Vino Vero zijn en het varkens- en rundvlees van Peter Jan. Ook omdat ze ons een warm hart toedragen en ons blog leuk vinden. Dank daarvoor! 

aperitief-glaasje-fino-sherry-met-amandelen-kerst

Aperitief kerstmenu: fino en gebakken amandelen met gerookte paprikapoeder

Fino is een lekker aperitiefje om het kerst mee af te trappen en combineert uitstekend met de gebakken amandelen. Fino is een sherry en sherry is verre van hip en wordt geassocieerd met het sherrydieet en ongelukkige huisvrouwen die naar de fles grijpen. En dat is jammer. Vinden wij althans. Want de sherry die wij dronken, fino classic dry-sec van Bodegas Rey Fernando de Castilla uit Jerez de la Frontera, één van de sherrydorpen van Andalusië, is jong, mooi bleek, droog en heeft een zachte ietwat kruidig smaak. Een uitstekend aperitiefje dus waarvan ook nog wordt gezegd dat het de smaakpapillen stimuleert. Fijne bijkomstigheid niet waar? Fino combineert ook goed met gedroogde ham, gebakken vis en schaal- en schelpdieren dus je kunt ‘m blijven schenken bij het voorgerecht van coquilles dat we dit weekend posten.   Geen idee wat fino is? Fino is jonge wijn die tenminste 2 jaar in houten vaten rijpt onder een laagje flor. Flor is een vettig gistlaagje dat de wijn afsluit van de buitenlucht en ervoor zorgt dat hij die …

buffet-hogescholen-2017

Binnenkort een feestje?

  Vorige week een afscheidsborrel bij de Vereniging van Hogescholen opgeleukt met een uitgebreid buffet van gazpacho, mosselen met vinaigrette, geroosterde paprika met hazelnoten, salade van linzen met geroosterde aubergine en tomaatjes en fijne pinxtos met pesto van walnoten, geitenkaas en gekarameliseerde uien en pittige aardappelsalade met venkelsalami en pimientos de padrón. Veel van dit lekkers staat op het blog, vandaar de links. Dus mocht je een feestje op komst hebben, doe je voordeel met al wat sal-t je biedt. Aan ons zal het niet liggen.

zuid-amerikaanse-keuken

Mijn dilemma met Mexico en Zuid-Amerika als culinaire trend

Tussen de middag at ik vaak een pozole, een smakelijke goed gevulde soep van mais en vlees afgetopt met kool, ui, pepers, avocado en koriander op de Mercado Corona. Als ik weinig tijd had stilde ik mijn honger op straat met een puntzak met de zoetste ananas en mango en scherpe jícama bestrooid met chilipeper of snackte ik een krokant gebakken taco, een smeuïge enchilada of quesadilla gevuld met bonen en kaas. Maar ik at ook gewoon thuis. Dan maakte ik mijn eigen frijoles refritos en weekte en kookte ik bonen in een aardewerken pot en bakte ik ze daarna op in reuzel om ze dan blij van zin te verorberen met salsa verde van groende tomaten en dikke warme maistortillas die ik bij de tortillería onder ons appartement haalde. Dit alles vond lang geleden plaats in Mexico toen lang studeren nog straffeloos kon en ik onderzoek deed voor mijn afstudeerscriptie in een volkswijk van Guadalajara. Mijmerend over al wat ik toen at, loopt mij het water in de mond. Ik zou maar wat graag …

toro

Ossenstaartexperiment

Als overtuigd aanhanger van het gedachtegoed van het nose-to-tail-eating heb ik mij gestort op de bereiding van de staart van het rund. Of, zoals dat in de volksmond heet, de ossenstaart. Nu is de kans dat de door mij gegeten staart van een os was natuurlijk wel heel erg klein. Een os is namelijk een gecastreerde stier en ook het oudste door mensen gebruikte trekdier. Hoeveel ossen gebruiken wij nou nog helemaal als trekdier? Nu ben ik uiteraard wel benieuwd of er verschil is in smaak tussen de staart van een os en die van een ongecastreerde stier of koe. Ik vermoed van wel. Die van een os is ongetwijfeld ouder en meer van het type werkvlees dan die van een gemiddeld rund dat voor vlees geslacht wordt, stier of koe. Een echte ossenstaart lijkt mij daarom te prefereren boven de staart van een gewoon slachtrijp rund. Werkvlees is immers smaakvoller. Maar het zou ook kunnen dat de ouderdom van de ossenstaart roet in het eten gooit. Geen idee. Toch maar eens even vragen aan …

Tielles-pasteitjes-uit-Sète-Frankrijk

Zalig zij Sète met haar levendige haven, Venetiaanse trekjes en veel verse vis

Vis aan de kade  Sète, de grootste vissershaven van Frankrijk, heeft indruk op mij gemaakt. Wat een leuk en levendig havenstadje is dat. Aan de rommelige kades liggen grote en kleine vissersschepen waarvan een aantal hun vangst direct verkoopt. Ik was getuige van een schipper die zijn bonito, een lokale tonijnsoort, voor een rij geduldig wachtende restauranthouders in stukken aan het snijden was. Onder hen, zo begreep ik van één van de omstanders, bevond zich chefkok Anne Majourel van restaurant La Coquerie, een bejubeld visrestaurant met Michelin ster hoger in de stad waar ik nog eens hoop te gaan eten. Fruits de mer en tielle de Sète Maar Sète heeft meer dan alleen een leuke haven. Dwars door de stad loopt het Canal Du Rhône dat uitmondt in zee en dat geeft het stadsbeeld Venetiaanse trekjes. Ook hogerop in het stadje in en rondom de imposante markthallen is het een gezellige, drukke bedoening van werklui, loopjongens en boodschappendoend volk. De toerist domineert het straatbeeld niet in Sète en dat vind ik heel aantrekkelijk. Bovendien kun …

limoncello-maken

Limoncello op smaak!

24 maart postten wij het bericht ‘limoncello in de maak’ om aan te kondigen dat wij met een oud recept van la mia ragazza Janneke Vreugdenhil zelf limoncello gingen maken.  Nu, ruim zes weken later, is deze limoncello op smaak. De flinters van de schil van de 3 dikke citroenen van het type primafiori hebben hun goddelijke aroma’s netjes af gegeven aan de halve liter alcohol van 90%, smokkelwaar uit Italië, waar ze al die weken in hebben gedobberd. De kleur van het alcoholcitroenschilmengsel is prachtig geel en kraakhelder.    Het enige wat ons restte te doen was 250 gr suiker op te lossen in 1 liter water, het suikerwater te laten afkoelen en te mengen met het alcoholcitroenschilmengsel. Molto semplice!   De limoncello is davvero delizioso en wacht geduldig in de vriezer op op mooi weer. Vrees niet, er zit genoeg alcohol in om te voorkomen dat ie bevriest en limoncello is gewoon ijskoud het lekkerst. Salute a tutti! Tip: Let er wel op dat als je limoncello zelf maakt,  je super dunne schilletjes van aromatische citroenen …

limoncello-citroen-likeur-in-de-maak

Limoncello in de maak

Wat te doen als je 3 dikke citroenen van het type primafiori dat geroemd wordt om zijn aromatische schil in huis hebt en heeeeeeeeel toevallig ook nog een fles alcohol van 90% die je ooit stiekem hebt mee gesmokkeld uit Italië? Juist ja, dan staat niets je meer in de weg om zelf limoncello te maken. En dat hebben we dus gedaan, met een recept van vriendin Janneke Vreugdenhil van heel lang geleden. Grazie mille bella! Nu is het afwachten geblazen…….