van de groenteboer

Dulce de membrillo

Wist je dat de kweepeer een juweel van een boom is die in het voorjaar met een enorme grote witte bloesem bloeit? Ik zag er ooit een in een voortuin in Frankrijk en ik was zo onder de indruk dat ik aangebeld heb om te vragen wat voor boom het was. En eigenlijk is een kweepeer ook een juweel van een vrucht: hij geurt heerlijk en ziet er door zijn grillige vorm en goudgele kleur prachtig uit. Een boom en een vrucht om van te houden. Lees even bij producten waar de kweepeer allemaal vrienden mee is en wat precies het seizoen is. 

Ik houd het voor nu even bij een heel traditioneel recept: dulce de membrillo, een zoete ingedikte pasta van kweepeer die geweldig smaakt bij een stevige kaas. Ik heb het in Spanje leren eten. Daar serveren ze dulce de membrillo meestal bij Manchego, een harde schapenkaas. Ik niet, want op de biomarkt val ik bijna iedere week voor de Brabantse Bastiaanse roomkaas met blauwschimmel. Die is zacht én pittig. Drink er een glas stevige ietwat zoete witte wijn bij en het geluk is compleet.

 

collage membrillo kweepeer sal-t-2 

Kook drie mooie gele en gave kweeperen in water in een half tot 1 uur gaar en zacht. Laat de peren ietwat afkoelen, trek of snijd de schil eraf en haal de klokhuizen eruit. Pureer de peren tot moes. Weeg de moes en meng de moes met hetzelfde gewicht aan suiker. Breng aan de kook in een pan met een dikke bodem en laat hem onder voortdurend roeren inkoken en indikken, net zolang tot de brij zucht en puft en er stoomspuitende kratertjes te zien zijn. Let op dat het niet aanbrandt! Stort de brij als die lijkt los te komen van de randen van de pan in een schaal met een lage rand van pak ‘m beet 15 bij 30 cm en laat de dulce de membrillo afgedekt met plastic folie afkoelen.

De eerste dag was mijn dulce nog wat zacht op de bodem maar dat was de volgende dag weg. Je kunt de dulce best een tijdje in of buiten de koelkast bewaren maar van deze hoeveelheid kun je ook best wel wat weggeven, toch?