van de visboer

Kokkels van eigen bodem

collage-kokkels-met-knoflook

fotografie Marieke en Annemarie

 

Jaren geleden verwonderde het me dat ik onze Nederlandse kokkeltjes sneuïg ingeblikt als tapa tegenkwam in een Spaanse barretje maar niet vers thuis bij de visboer. En recent nog trof ik ze vacuüm getrokken aan in een supermarkt in de Franse binnenlanden. Maar nog steeds niet bij mijn eigen visboer. Zo gek. 

Het is me een raadsel waarom kokkels in Nederland niet meer gegeten worden terwijl de vongole uit Italië gretig aftrek vinden. Wat je ver haalt is lekker misschien? En zou dat ook de reden zijn waarom de Spanjaarden ze zo waarderen? Nee toch! 

Gelukkig is de prijs van vongole zo gestegen dat mijn visboer kokkels ingekocht heeft. Eindelijk. Ze roken veelbelovend naar zee en de smaakt was zilt en sappig. Ook de grootte was perfect. ‘Mondzamer’ dan mosselen en beter aan de maat dan die piccola vongole. Zo, 1-0 voor onze kokkels. 

Spoel de kokkels af. Neem een pan met stevige bodem en een laagje olijfolie en laat de olie heet worden op hoog vuur. Doe een teentje geperste knoflook bij de olie en gooi de kokkels erbij. Leg na een minuutje de deksel op de pan, schut de pan regelmatig en schep de kokkels om de minuut om. De kokkels zijn klaar als alle schelpen open zijn en het vlees glazig en sappig is. Dat is binnen vijf minuten gepiept. Laat ze niet te lang op het vuur laat staan! Dat is eeuwig zonde! Serveer de kokkels met wat brood en roomboter. Niet meer en niet minder.