All posts tagged: reizen

blij- in-de-bourgogne-mei-2018

Blij in de Bourgogne

  Onze vakanties in de Bourgogne zijn fijn, vertrouwd en voorspelbaar. Ze worden gedirigeerd door de seizoenen, het werken in en rond het huis, struinen over rommelmarktjes en bezoekjes aan Franse buren en dorpsgenoten. Elke vakantie begint met een grondige schoonmaak. We storten ons op de spinnenwebben, verjagen lieveheersbeestjes, stoken de kachel op om de kou uit de dikke muren te verdrijven en verstoren de rust met het geronk van onze grasmaaitractor. Na een paar uur stevig werken is het huis weer van ons, vertraagt het tempo en krijgen de dagen een vast ritme: brood halen bij de bakker, ontbijten, werken in de tuin, uitgebreid lunchen, relaxen, nog even werken en dan weer aan tafel voor het avondeten. Dat relaxen heeft door de jaren heen verschillende vormen aangenomen en zich aangepast aan onze leeftijden en grillen. Tegenwoordig puzzelen we en sleutelen man, zonen en neef aan vintage fietsen, auto’s en motoren. Het is wonderlijk om te zien hoe op deze plek jaar in jaar uit weer iets nieuws en anders te doen valt. Iets wat …

gebrande-sinaasappels-met-rozemarijn-kerst

Gebrande sinaasappels met rozemarijn

  Neem voor dit gerecht salustiana’s, de lekkerste Spaanse sinaasappels. Salustiana’s zijn zoet van smaak, sappig en hebben niet zoveel pitten. Uitermate geschikt voor dit simpele bijgerecht van de Argentijnse kok Francis Mallman dat je op een grillplaat of in een ijzeren pan zowel buiten op de bbq als binnen de kunt maken. Een fijne voor kerst-onder-de-blote-hemel dus! Ook als toetje trouwens, met een dotje crème fraîche.    Snijd met een scherp mes van boven naar beneden de schil van de sinaasappel af terwijl je met je andere hand de sinaasappel stevig vasthoudt. Doe dit zorgvuldig zodat je al het wit meeneemt en je een brandschone schilloze sinaasappel overhoudt. 1 sinaasappel per persoon is genoeg. Snijd de sinaasappels horizontaal door het midden, steek er een paar naaldjes rozemarijn in en bestrooi ze met een eetlepel bruine suiker per sinaasappel. Verhit een grill of pan, leg de sinaasappels erin en bestrooi de hete bodem met suiker, wederom één eetlepel suiker per sinaasappel. Laat de sinaasappels vanaf het moment dat de suiker begint te smelten een minuut …

aperitief-glaasje-fino-sherry-met-amandelen-kerst

Aperitief kerstmenu: fino en gebakken amandelen met gerookte paprikapoeder

Fino is een lekker aperitiefje om het kerst mee af te trappen en combineert uitstekend met de gebakken amandelen. Fino is een sherry en sherry is verre van hip en wordt geassocieerd met het sherrydieet en ongelukkige huisvrouwen die naar de fles grijpen. En dat is jammer. Vinden wij althans. Want de sherry die wij dronken, fino classic dry-sec van Bodegas Rey Fernando de Castilla uit Jerez de la Frontera, één van de sherrydorpen van Andalusië, is jong, mooi bleek, droog en heeft een zachte ietwat kruidig smaak. Een uitstekend aperitiefje dus waarvan ook nog wordt gezegd dat het de smaakpapillen stimuleert. Fijne bijkomstigheid niet waar? Fino combineert ook goed met gedroogde ham, gebakken vis en schaal- en schelpdieren dus je kunt ‘m blijven schenken bij het voorgerecht van coquilles dat we dit weekend posten.   Geen idee wat fino is? Fino is jonge wijn die tenminste 2 jaar in houten vaten rijpt onder een laagje flor. Flor is een vettig gistlaagje dat de wijn afsluit van de buitenlucht en ervoor zorgt dat hij die …

spaghetti-met-pistachenoten-en-garnalen

Spaghetti met garnalen en pistache nootjes

De Sicilianen claimen dat op hun eiland de lekkerste pistache nootjes groeien. Dat wijten ze aan de vulkanische grond waarop de bomen groeien en de liefde en toewijding waarmee de boeren hun bomen verzorgen. Nootjes uit Bronte, aan de voet van de Etna met een bijzonder microklimaat, hebben zelfs een DOP, een beschermde oorsprong benaming, en zijn prachtig helder groen, als smaragden.   Nou claimen Italianen wel vaker dat ze de beste producten van de wereld hebben maar ik moet zeggen dat ik zeer onder de indruk was van de smaak en de kleur van hun pistache noten toen ik daar 2 jaar geleden in mei op vakantie was. Een van de gerechten die bij mij zeer in de smaak viel was een simpele spaghetti con gamberi en   pistacchio die ik tussen de middag in een overvol tentje vlak bij het strand at. Heerlijk in zijn simpelheid. Tip van de Siciliaanse kok Georgio Locatelli: kook de spaghetti in bouillon van de koppen en schillen. Die heb ik uiteraard opgevolgd! Bak per persoon 2 of 3 …

wild-gans-zwijn-patrijs-hert

Wild eten bij Sjuut

  Heel vaak, bijna altijd eigenlijk, probeer ik onze tripjes zo te sturen dat we in de buurt komen van een restaurant waar ik zou willen eten. Zo ook dit keer. Geïnspireerd door een lovende recensie van Mac van Dinther, had ik mijn zinnen gezet op het biologische restaurant Aan Sjuuteeänjd in Schinnen, Zuid-Limburg. Dit boerderijrestaurant is door restaurantgids GaultMillau uitgeroepen tot duurzaamste eetgelegenheid van Nederland. Bijna alle producten die ze gebruiken zijn regionaal en biologisch. Sjuut wordt door Dinther geprezen om de liefde waarmee gekookt wordt, de kwaliteit van de producten en het vakmanschap. Nou, dat kunnen we gevieren beamen. Mijn wens om wild te eten werd beantwoord met een verrassingsmenu met maar liefst 3 gerechten met wild, alle drie even smakelijk en goed bereid. De landgans was, tsja hoe zal ik het zeggen, stevig en smaakvol en voor mij een primeur. Niet eerder had ik gans zo puur gegeten. De rillette wel, dat is in Frankrijk een klassieker. Het tussengerecht was een knapperig boutje en sappig stuk borst van de patrijs op een …

pompoen-met-witteui-en-salcha

Boterzachte pompoen met witte ui en Turkse peper salcha

Een tijdje geleden alweer, was mijn held Rick Stein op de BBC te bewonderen in  ‘From Venice to Istanbul’. Hij deed op een soms ietwat arrogante manier verslag van al het lokale lekkers dat hij onderweg tegenkwam. Zo haalde hij in Albanië in het bijzijn van een beteuterd kijkende kok zijn neus op voor een bord bruine bonen met vetspek. Ronduit onaardig. Wel aardig was zijn reactie op een pompoentaart die hij in Turkije proefde: “This is yummie!” De variant op de pompoentaart die ik gemaakt heb, is dat ook, tongstrelend. Dank aan de tante van de Turkse restauranthoudster in kwestie en aan salcha, een super geconcentreerde licht pikante Turkse paprikapuree. Ik ben er verslingerd aan.   Schil een pompoen en snijd hem in plakjes van een 1/2 centimeter dik en een centimeter of 4 lang. Snijd 4 witte uien in ringen, haal ze los, kneed ze met een halve theelepel zout tot ze zacht en vochtig zijn en meng er een flinke eetlepel salcha door. Stort de stukjes pompoen in een ovenvaste schaal, bedek …

chile-chipotle-pepertje

Chile chipotle

Omdat ik eigenlijk geen idee had wat een chile chipotle is, behalve dan dat ik ze erg lekker vind, heb ik mijn heil gezocht op you-tube en een paar Mexicaanse filmpjes bekeken. Heel verhelderend want nu weet ik dat een chile chipotle een rijpe gerookte jalapeño peper is. Jalapeño pepers komen oorspronkelijk uit Mexico en dat roken van gebeurt ter conservering. Een techniek die de Azteken al toepasten. Wat ik nu ook weet, is dat de chile chipotle waar ik zo van houd, niet alleen gerookt maar ook ingeblikt is in adobe, een dikke saus van ui, knoflook, tomaat, chile pasilla, gedroogd suikerrietsap, azijn, kaneel, kruidnagel, peper en kruiden als oregano, tijm en laurier. Het resultaat is blikje hele smakelijke gerookte pepers die zwemmen in een romige en pittige saus die doet denken aan sambal badjak. Maar dan anders…… Chipotles in adobe kun je bestellen bij de Mexicaansewinkel.nl

hete-kippensoep-met-chayote

Hete Mexicaanse kippensoep met chayote, avocado en koriander

Si, si, ook sal-t is gevoelig voor culi trends. Daarom zet ik deze zalige Mexicaanse soep op het blog. Helemaal hipperdepip en lekker pittig. Grappig is wel dat deze soep er voor mij één uit de oude doos is. Het recept is van de moeder van de Mexicaanse antropoloog bij wie ik lang geleden in huis woonde. Leuke vrouw, net zo pittig als haar soep trouwens. In de soep zit Chayote, een vruchtgroente die lijkt op een lichtgroene gerimpelde peer en familie is van pompoen, meloen en komkommer.  Alles is eetbaar van de chayote, zelfs de lichtbruine pit.  Je kunt chayote bakken, frituren, koken en stoven. Rauw is ie ook lekker.  De textuur is stevig en sappig. Je kunt chayote vaak vinden bij een toko of Surinaamse winkel. Lukt dat niet, gebruik dan een komkommer die je van zijn zaadlijsten ontdoet. Oh, en deze soep soep hoort echt pittig te zijn! Ik doe dat met chile chilpotle, gerookte jalapeño pepers in adobe. Die ben ik nog nooit in Nederland tegen gekomen helaas. Misschien zijn ze on …

knapperige-fruitpatat-ananas-mango-rettich-rammenas-chilipeper-mexico-streetfood

Knapperige frietjes van mango, ananas, rettich en rammenas met chilipeper en limoen

  Dit is op en top Mexicaans streetfood. Lang geleden woonde ik in Mexico en daar stilde ik regelmatig mijn trek met een enorme puntzak met tropisch fruit en jícama, een wortel die veel weg heeft van rettich. Het water loopt me in de mond als ik terug denk aan die mix van zoete en scherpe smaken. Proef en geniet! De chilipeper is een must, de limoen optioneel.   Schil en halveer de ananas, haal het hart uit het midden en snijd hem in dikke frieten. Schil de mango, snijd het vruchtvlees er in lange repen vanaf. Schil de rettich en de rammenas en snijd ook deze in mooie dikke frieten. Doe de frieten in puntzakken, mijn patatboer was zo gul me een paar zakjes te geven, besprenkel ze met limoensap en bestrooi ze met zoveel chilipeper als je lekker lijkt. Y ya verás, una explosión de sabores!

zuid-amerikaanse-keuken

Mijn dilemma met Mexico en Zuid-Amerika als culinaire trend

Tussen de middag at ik vaak een pozole, een smakelijke goed gevulde soep van mais en vlees afgetopt met kool, ui, pepers, avocado en koriander op de Mercado Corona. Als ik weinig tijd had stilde ik mijn honger op straat met een puntzak met de zoetste ananas en mango en scherpe jícama bestrooid met chilipeper of snackte ik een krokant gebakken taco, een smeuïge enchilada of quesadilla gevuld met bonen en kaas. Maar ik at ook gewoon thuis. Dan maakte ik mijn eigen frijoles refritos en weekte en kookte ik bonen in een aardewerken pot en bakte ik ze daarna op in reuzel om ze dan blij van zin te verorberen met salsa verde van groende tomaten en dikke warme maistortillas die ik bij de tortillería onder ons appartement haalde. Dit alles vond lang geleden plaats in Mexico toen lang studeren nog straffeloos kon en ik onderzoek deed voor mijn afstudeerscriptie in een volkswijk van Guadalajara. Mijmerend over al wat ik toen at, loopt mij het water in de mond. Ik zou maar wat graag …